Gijs brengt vrijwilligerswerk naar delaware: kleine acties, grote impact

Je bent pas 31, maar al jaren actief als vrijwilliger. Waar komt dat vandaan?

"Toen ik 24 was, hoorde ik dat het asielzoekerscentrum naast mijn hockeyclub in Nijmegen activiteiten zocht voor kinderen. Ik dacht: ik organiseer een hockeytraining. Dat leek me superleuk, maar ik bleek ook veel te moeten regelen: hockeysticks, ballen, een veld, kleding, en dat allemaal voor niets."

Toch ging je door?

"Ja. Ik wist dat een asielzoekerscentrum een heftige plek is, helemaal voor kinderen. Dus ik begon mensen te bellen. Een tandarts die ik kende, sponsorde hockeysticks. Iemand anders zorgde voor sokken. Het was zo leuk om te zien hoe iedereen wilde helpen. Toen de dag voorbij was, vond ik het superleuk en dankbaar om te doen."

Wat raakte je precies?

"Je kunt iemand blij maken met iets kleins. Dat was al zo met die hockeytraining, later toen ik buddy was voor vluchtelingen, en nu met Willy. Ik onderhoud haar tuin als Groenmaatje. Ze is 85 en woont in het Waterkwartier in Nijmegen, bij mij om de hoek. Ze vindt het belangrijk dat haar tuin er goed uitziet. Ik ga er eens in de twee maanden langs, voor drie uurtjes. Voor mij is het weinig moeite en het geeft me voldoening. Zij heeft daar een week lang plezier van. Soms belt ze me ook gewoon om te praten.”

Je bent bij delaware verantwoordelijk voor WeCare. Hoe is dat gegaan?

"Toen ik drie jaar geleden bij delaware begon, kwam er een vraag: wil iemand meedoen aan de Nacht van de Vluchteling? Ik ben toen met een collega 20 kilometer gaan lopen. De hele avond. We raakten aan de praat en ik vertelde dat ik dat soort dingen leuk vond. Vervolgens werd ik benaderd voor WeCare. Ze vroegen of ik wilde meehelpen. Het is een ideale manier om maatschappelijk werk ook te combineren met mijn huidige baan als IT consultant."

Wat regel je allemaal?

"De ene keer organiseer ik vanuit delaware een vrijwilligersdag voor een organisatie. Zo hebben we eens Make-A-Wish geholpen. Met zeventien collega’s bezorgden we een terminaal ziek kind de dag van zijn dromen. Maar we ondersteunen ook initiatieven dichter bij huis.

Dit jaar hebben we bij Super G in Den Bosch gestaan, een toernooi voor kinderen met een beperking, met sport door de hele stad: tennis, voetbal, hockey, wandelen, noem maar op. We waren met vijf collega’s. De een liep rond als mascotte om foto’s te maken. Anderen smeerden lunchpakketjes of stonden op de tennisbaan."

Hoe vind je die vrijwilligers intern?

"Voor grote evenementen, zoals Super G, is het soms lastig om vrijwilligers te vinden. Ze zijn vaak in het weekend, en dat maakt het moeilijker om vrijwilligers te vinden.

Ik merk dat teams vaker vrijwilligerswerk willen doen tijdens een teamuitje. Dan word ik gebeld en vragen ze of ik mee kan denken. Ze willen iets goeds doen voor de maatschappij of de natuur, en dat combineren met een teamdag. Dat vind ik een mooie ontwikkeling."

En hoe ziet dat vrijwilligerswerk er dan uit?

"Een team ging laatst naar Valkenburg. Ze knapten daar een klooster op waar normaal niemand naar binnen mag. Best gaaf, toch? En leden van Young delaware maakten recent in de Dongevallei de broedwanden vrij voor IJsvogels en Oeverzwaluwen, zodat ze weer een vrije aanvliegroute hebben. In oktober is een groep bij een zorgboerderij in Den Bosch geweest. Ze hebben hout gesjouwd, een vloer gelegd en een pad buiten aangelegd. Dat pad stond niet eens in de opdracht, maar er was tijd over, dus ze pakten dat ook op.

Op zulke dagen is het mooi om te merken hoe enthousiast iedereen wordt. Soms zijn er collega’s die eerst wat brommen omdat ze er geen zin in hebben. Als ze dan even later enthousiast een trailer staan te poetsen, is dat geweldig om te zien. En achteraf zijn ze superblij en voldaan."

Je trekt momenteel alleen de kar van WeCare.

"Yes, weliswaar doe ik het alleen, maar collega’s helpen me. Het mooie is ook als teams vrijwilligerswerk willen doen, ik ze alleen hoef te linken met een organisatie. De rest regelen ze zelf en dan kost het mij niet veel tijd. Maar ja, het is wel meer werk als ik een groter evenement organiseer. Dus ik hoop stiekem dat meer collega’s aansluiten."

Jij blijft het voorlopig wel doen?

"Jazeker. Bij delaware, maar ook in mijn vrije tijd. Met kerst sta ik weer op de kerstmarkt in Nijmegen. Die wordt gerund door mensen met een beperking, voor kinderen uit de stad. Dan ben ik de kerstman, samen met twee andere verstandelijk gehandicapte mannen. Ik begeleid ze ook een beetje bij hoe ze dat doen. Het is echt superleuk.

We zitten vaak in onze eigen bubbel, terwijl er buiten zoveel mensen zijn met dezelfde interesses als jij. Op zulke momenten kom je mensen tegen die je anders nooit zou ontmoeten. En ze zijn ook nog eens zo dankbaar voor wat je doet."